Πατώντας το παραπάνω εικονίδιο θα μπείτε σε ιστοσελίδα με όλα τα άρθρα του ΙΣΧΥΟΝΤΟΣ Συντάγματος. Σε κάθε άρθρο έχει ενσωματωθεί η ΠΡΟΤΑΣΗ της Πρωτοβουλίας μας. Κάτω από κάθε άρθρο γράφετε τα σχόλιά σας ή προτάσεις αλλαγής του. Ο στόχος είναι να διαμορφωθεί το προσχέδιο ενός νέου Συντάγματος. _______________
 Σχολιασμός άρθρων ισχύοντος Συντάγματος

livestream κανάλι της Πρωτοβουλίας

Η Δ Ι Α Κ Η Ρ Υ Ξ Η ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΜΑΣ

Επίκαιρη ανάγκη η Ριζική Συνταγματική Αλλαγή από τον Λαό [απόφαση της Ολομέλειας της 28-9-2015 της «Π»]

Τον Ιανουάριο του 2012 ένας μικρός αριθμός πολιτών συγκροτήσαμε την «Πρωτοβουλία για Ριζική Συνταγματική Αλλαγή» σαν ώριμη συνέχεια και μετεξέλιξη της λαϊκής αγανάκτησης που είχε ξεσπάσει το καλοκαίρι του 2011 ενάντια στο πολιτικό σύστημα. Στη Διακήρυξή μας, την οποία συν τω χρόνω συνυπογράψαμε έως τώρα 1900 περίπου Έλληνες πολίτες, άνδρες και γυναίκες, ζητούσαμε «πραγματική δημοκρατία με πυρήνα ένα νέο Σύνταγμα της χώρας», ορίζοντας έξι βασικούς άξονες αναγκαίων και ώριμων συνταγματικών αλλαγών (βλ. αναλυτικά στη Διακήρυξη που ακολουθεί).

Στο διάστημα που ακολούθησε, η Πρωτοβουλία συμμετείχε ενεργά στον δημόσιο διάλογο για την αλλαγή Συντάγματος, εμβαθύνοντας παράλληλα την άποψή της. Λαμβάνοντας υπ’ όψη τις σχετικές διεθνείς εξελίξεις (π.χ. Ισλανδία) και συνειδητοποιώντας τις βαθιές αγκυλώσεις του ελληνικού πολιτικού συστήματος, διαμορφώσαμε την άποψη (ισόκυρη των θέσεων της Διακήρυξης) πως δεν μπορεί να υπάρξει ριζική συνταγματική αλλαγή χωρίς την ενεργό συμμετοχή του λαού, είτε μέσα από κάποια μορφή λαϊκής συντακτικής εθνοσυνέλευσης ή με άλλη ανάλογη διαδικασία. Παράλληλα, η εμπειρία μας ανέδειξε σαν αιχμές της αναγκαίας αλλαγής (α) την καθιέρωση θεσμών άμεσης συμμετοχής των πολιτών, όπως π.χ. τη διοργάνωση εθνικών ή τοπικών δημοψηφισμάτων με λαϊκή πρωτοβουλία, και συγχρόνως (β) τη μέγιστη δυνατή διάκριση των εξουσιών, πληρέστερη έκφραση της οποίας είναι η Προεδρική Δημοκρατία, εμπλουτισμένη με θεσμικές δικλείδες εξασφάλισης των συλλογικών διαδικασιών και του δημοσίου ελέγχου στα διάφορα επίπεδα της κρατικής διοίκησης.

Τριάμισι χρόνια μετά, και ενώ η χώρα βρίσκεται μπροστά σε ακόμα πιο σκληρά αδιέξοδα, οι βασικές κατευθύνσεις και οι αρχές της Πρωτοβουλίας ξαναγίνονται επίκαιρες με ακόμα πιο ριζικό τρόπο. Η πρότασή μας για ένα νέο Σύνταγμα από τον λαό, απαντά με καίριο τρόπο στην ανάγκη δημοκρατικής επανίδρυσης του κράτους· τη θεσμοθέτηση πραγματικής λαϊκής κυριαρχίας και την επαναθεμελίωση της εθνικής ανεξαρτησίας της χώρας. Εναπόκειται σε εμάς να ενεργοποιήσουμε τις διαδικασίες που χρειάζονται ώστε η επίγνωση αυτή να γίνει κτήμα του λαού και πραγματική δύναμη αλλαγής.

_____________________________

Η   Δ Ι Α Κ Η Ρ Υ Ξ Η   ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΜΑΣ

Οι υπογράφοντες το παρόν Έλληνες πολίτες  ενωθήκαμε μέσα από την οδύνη και την αγανάκτηση για τον εξευτελισμό της πατρίδας μας, αλλά και από την αγωνία για το μέλλον της δημοκρατίας. Τις ιστορικές τούτες στιγμές το αίτημα για πραγματική δημοκρατία είναι πρώτη προτεραιότητα και ουσιώδης προϋπόθεση για την αποτελεσματική και προς όφελος του λαού αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης. Ζητούμε πραγματική δημοκρατία με πυρήνα ένα νέο Σύνταγμα της χώρας.

Το πολιτικό σύστημα της μεταπολίτευσης, αφού πρώτα οδήγησε  την χώρα στην χρεοκοπία, τώρα αγωνίζεται να διατηρηθεί στην εξουσία παραδίδοντας το μέλλον της χώρας στους δανειστές της. Η χρεοκοπία της χώρας δεν είναι ασφαλώς ζήτημα απλώς οικονομικό. Η κρίση που βιώνουμε σήμερα είναι πρωτίστως πολιτική, διότι η δημοσιονομική κατάρρευση επήλθε ως απότοκος ενός συστήματος χάρη στο οποίο, λίγες οικογένειες, προκειμένου να διατηρήσουν την πολιτική και οικονομική εξουσία, κατασπατάλησαν το δημόσιο χρήμα σε μίζες, διορισμούς, εκμαυλισμό και διαφθορά.

Θεμέλιο του πολιτικού συστήματος κάθε πολιτείας είναι το Σύνταγμα. Το Σύνταγμα του 1975, με όλες τις  αναθεωρήσεις του, εγκαθίδρυσε ένα πολίτευμα «κλειστό», το οποίο φρόντιζε μονάχα για την διατήρηση της εξουσίας των εμπνευστών του και ουδόλως μεριμνούσε για την χρηστή δημοκρατική διακυβέρνηση.

Με βάση το ισχύον Σύνταγμα:

1. Τα μέλη της κυβέρνησης και οι βουλευτές έχουν κατοχυρώσει συνταγματικά την προνομιακή μεταχείρισή τους και την ατιμωρησία τους από την δικαιοσύνη έναντι των υπολοίπων πολιτών, δεν προβλέπεται σύστημα δημόσιας λογοδοσίας, ενώ και ο θεσμός του ελέγχου των οικονομικών των κομμάτων της βουλής είναι εντελώς διάτρητος αφού διενεργείται μέσω επιτροπής της βουλής με αποτέλεσμα τα κόμματα ουσιαστικά να ελέγχουν τον εαυτό τους!

2. Οι εκλογές διενεργούνται όποτε κρίνεται σκόπιμο από την κυβέρνηση για μικροκομματικούς καθαρά σκοπούς και όχι σταθερά κάθε τέσσερα χρόνια.

3. Δεν έχουν όλοι οι Έλληνες τα ίδια πολιτικά δικαιώματα, αφού τα κόμματα του κοινοβουλίου εξασφαλίζουν προνομιακή χρηματοδότηση και προβολή, διαπλέκονται με τράπεζες και ΜΜΕ και αποκλείουν κάθε νέα πολιτική κίνηση ανανέωσης της πολιτικής ζωής.

4. Η δικαιοσύνη είναι ακρωτηριασμένη, αφού η ηγεσία της διορίζεται από την κυβέρνηση και ουδέποτε όρθωσε το ανάστημά της.

5. Η έλλειψη χωριστών εκλογών για εκτελεστική και νομοθετική εξουσία, σε συνδυασμό με την παντελή έλλειψη θεσμών εσωκομματικής δημοκρατίας, οδήγησαν στην ποδηγέτηση της βουλής από την εκάστοτε κυβέρνηση. Δεν υφίσταται διάκριση, αλλά σκόπιμη σύγχυση των εξουσιών.

6. Η απουσία θεσμών άμεσης συμμετοχής των πολιτών στην άσκηση της εξουσίας, όπως λ.χ. η δυνατότητα λαϊκής πρωτοβουλίας για διενέργεια δημοψηφισμάτων, η οποία προβλέπεται στα συντάγματα άλλων – ευνομούμενων – χωρών οδήγησε τον πολίτη στο περιθώριο της πολιτικής ζωής.

Το παραπάνω θεσμικό πλαίσιο οδήγησε στην κατάρρευση και στην ταπείνωση της χώρας και δεν μπορεί να γίνει πλέον ανεκτό. Η χώρα χρειάζεται επειγόντως ευρύτατη συνταγματική αλλαγή, προκειμένου να δοθεί η ώθηση που απαιτείται για να εξέλθει από την βαθιά κρίση. Είναι ανάγκη να πνεύσει νέος άνεμος, να τεθεί ο πολίτης στο επίκεντρο της πολιτικής ζωής, να καθιερωθεί η διάκριση των εξουσιών, να επιτευχθεί η ανεξαρτησία της δικαιοσύνης, να παύσει η ανισότητα, και να κατοχυρωθούν οι βασικές αρχές της δημοκρατίας.

Οι υπογράφοντες το παρόν Έλληνες πολίτες ζητούμε την θέσπιση ενός νέου Συντάγματος το οποίο θα εγγυάται:

Α.  ΤΗΝ ΛΑΪΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ, για την ουσιαστική κατοχύρωση της οποίας είναι απαραίτητη η συνταγματική θέσπιση λαϊκής πρωτοβουλίας για την διενέργεια δημοψηφισμάτων, η καθιέρωση θεσμών δημόσιας λογοδοσίας των αξιωματούχων και η πρόβλεψη -στοιχειωδών έστω- κανόνων εσωκομματικής δημοκρατίας υποχρεωτικής ισχύος.

Β.   ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΙΣΟΤΗΤΑ, ώστε να μην υπάρχουν Έλληνες «πιο ίσοι από κάποιους άλλους». Επ’ αυτού ζητείται, (1) η κατάργηση των προνομίων και της ποινικής ασυλίας των βουλευτών, (2) η κατάργηση των διαβόητων διατάξεων περί ευθύνης υπουργών και η υπαγωγή των υπουργών στην ανεξάρτητη δικαιοσύνη, (3) η άπαξ ανανεώσιμη θητεία Προέδρου  της Δημοκρατίας, υπουργών και βουλευτών και (4) η κατοχύρωση της ισότητας των πολιτικών κομμάτων.

Γ.   ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΕΞΟΥΣΙΩΝ, η οποία επιτυγχάνεται αποτελεσματικότερα με το πολίτευμα της προεδρικής δημοκρατίας, χωριστές εκλογές για Πρόεδρο (εκτελεστική εξουσία) και Βουλή (νομοθετική εξουσία), εκλογή Προέδρου με σταθερή θητεία και ασυμβίβαστο βουλευτή-υπουργού.

Δ.  ΤΗΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ, με την κατάργηση της διάταξης που προβλέπει διορισμό της ηγεσίας της από την κυβέρνηση και εκλογή της με τρόπο που εξασφαλίζει την ανεξαρτησία της, θέσπιση ανεξάρτητου Συνταγματικού Δικαστηρίου, αναλόγου με τα υψηλού επιπέδου συνταγματικά δικαστήρια της Γερμανίας ή της Ιταλίας και ενίσχυση του θεσμού των ενόρκων.

Ε.   ΤΟΝ ΑΥΣΤΗΡΟ ΕΛΕΓΧΟ ΤΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΟΛΩΝ ΟΣΟΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΝΤΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΗΜΑ αποκλειστικά από την δικαιοσύνη, υπό τον δημόσιο έλεγχο των πολιτών χωρίς την ισχύ οποιουδήποτε απορρήτου.

ΣΤ. ΤΟΝ ΑΥΣΤΗΡΟ ΕΛΕΓΧΟ ΤΩΝ ΜΜΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΗΣ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑΣ, ώστε να μην λειτουργούν ΜΜΕ χωρίς νόμιμη άδεια και να αφαιρείται η άδεια λειτουργίας τους εάν έχουν οφειλές προς το δημόσιο.

Στόχος μας μία δημοκρατία ανθρωπιάς που εγγυάται την εθνική αξιοπρέπεια και διασφαλίζει το μέλλον της Ελλάδας ως ισότιμο μέλος της Ευρώπης των λαών και των πολιτών. Όραμά μας ένα δημοκρατικό πολίτευμα που εμφορείται από αρχές και αξίες.

Καλούμε τους Έλληνες πολίτες οι οποίοι πιστεύουν στα παραπάνω ιδανικά να προσυπογράψουν το παρόν και να αγωνιστούμε όλοι μαζί για την θέσπιση του νέου Συντάγματος της 4ης Ελληνικής Δημοκρατίας.

[ημερομ.: 9-1-2012]

Πρόταση σχετικά με την επικείμενη συνταγματική αναθεώρηση – “Δημοκρατία & Δημοψήφισμα”

Παρουσίαση της ανακοίνωσης που εξέδωσε η κίνηση “Δημοκρατία & Δημοψήφισμα” με αφορμή τις κυβερνητικές εξαγγελίες για τη συνταγματική αναθεώρηση.Στον Δρόμο της Αριστεράς 18/6/2016.

Κάθε μια από τις κινήσεις που μετέχουν στην κοινή πρωτοβουλία που προαναγγέλλουμε έχει την ιδιαίτερη δική της ατζέντα. Η κίνηση Δημοκρατία & Δημοψήφισμα εστιάζει στην καθιέρωση δημοψηφισμάτων με λαϊκή πρωτοβουλία.  Έναντι της επικείμενης  «από τα πάνω» αναθεώρησης έχουν αναπτύξει μια ιδιαίτερη στρατηγική. Αρνούμαστε, λένε, στο πολιτικό σύστημα το δικαίωμα να αλλάξει επί του περιεχομένου το σύνταγμα της χώρας έτσι όπως αυτό θα ήθελε. Απαιτούμε όμως απ’ αυτό ένα πράγμα. Να αλλάξει τον τρόπο αναθεώρησης του συντάγματος (άρθρο 110), καθιερώνοντας ως μοναδική δυνατότητα την αλλαγή του συντάγματος από τον λαό και μόνον απ’ αυτόν (με διαβούλευση και δημοψήφισμα).

Σ’ αυτήν τη λογική εξέδωσαν ένα κείμενο-διακήρυξη, απ’  όπου δημοσιεύουμε εδώ εκτεταμένα αποσπάσματα αφαιρώντας τις τεχνικές-νομικές λεπτομέρειες. Το πλήρες κείμενο υπάρχει στο blog της κίνησης (greekdimo.wordpress.com).

 

Αλλάξτε μόνο το άρθρο 110 και τίποτα άλλο

Η ηγεσία του τόπου (πνευματική, οικονομική και πολιτική) έχει αποτύχει. Οδήγησε στη σημερινή κατάντια τη χώρα. Το μόνο που δικαιούται πια είναι να διαχειρίζεται τα τρέχοντα ζητήματα ως ένας δημόσιος υπηρέτης, που έχει χάσει το προνόμιο να χαράζει στρατηγική. Δεν νομιμοποιείται να προχωρήσει σε ευρεία Συνταγματική Αναθεώρηση μετατρέποντάς την σε αντικείμενο του τρέχοντος κομματικού ανταγωνισμού, με επικοινωνιακούς όρους. Η μόνη σχετική υπηρεσία που μπορεί να προσφέρει είναι να παραμερίσει αφήνοντας τους πολίτες να αναθεωρήσουν οι ίδιοι το Σύνταγμά τους.

Είναι πια βαθιά η ανάγκη να εμπλακεί το σύνολο της κοινωνίας στην ουσιαστικά πολιτική διαδικασία διαμόρφωσης του Συντάγματος, βάζοντας τέλος στην αέναη αναπαραγωγή των προνομίων των πολιτικών προσώπων και των κομμάτων τους.

Για να γίνει αυτό αρκεί η παρούσα Βουλή να κηρύξει αναθεωρητέο το άρθρο 110 του Συντάγματος (είναι το άρθρο που καθορίζει το τρόπο αναθεώρησης του Συντάγματος)…

[…] Το ισχύον άρθρο 110 του Συντάγματος προβλέπει μια δύσκολη διαδικασία αναθεώρησης του Συντάγματος στην οποία δεν μπορεί να παίξει κανέναν ουσιαστικό ρόλο ο λαός. Αντίθετα, η αναθεώρηση του Συντάγματος είναι αποκλειστικό προνόμιο των πολιτικών, των κομμάτων και των συνταγματολόγων, που συζητούν και αποφασίζουν ερήμην του λαού. […] Ενώ το Σύνταγμα πρέπει να είναι η βασική χάρτα (ένα κοινωνικό συμβόλαιο) που καθορίζει πώς ασκείται η λαϊκή κυριαρχία και πώς έχει αποφασίσει να κυβερνιέται μια κοινωνία. Στο παρόν Σύνταγμα ο λαός δεν δικαιούται να έχει λόγο για το τι περιέχει το Σύνταγμά του και για το αν υπάρχει κοινωνική ανάγκη να αλλάξει και προς ποια κατεύθυνση!

Η πρότασή μας […] έρχεται να δώσει στο σύνολο της κοινωνίας το βασικότερο δικαίωμα της: να αποφασίζει άμεσα και δημοκρατικά για τις αρχές με βάση τις οποίες θα κυβερνιέται.

Προτείνεται η αναθεώρηση του άρθρου 110 (πλην της 1ης παραγράφου), με βασικά σημεία τα ακόλουθα:

§2. H ανάγκη της αναθεώρησης του Συντάγματος διαπιστώνεται από τον ίδιο τον λαό και μόνο. Διαδικασία αναθεώρησης (τροποποίηση, προσθήκη ή κατάργηση άρθρου του Συντάγματος ξεκινά μόνο αν οποιαδήποτε ομάδα πολιτών καταθέσει οποτεδήποτε συγκεκριμένη πρόταση στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ή στο Κοινοβούλιο έχοντας συλλέξει υποστηρικτικές υπογραφές πολιτών από το 2% του εκλογικού σώματος κατ’ ελάχιστον, σε μέγιστο χρονικό διάστημα 18 μηνών.

§3. Μετά την επιβεβαίωση του αριθμού των υπογραφών και σε διάστημα όχι μικρότερο του ενός μηνός και όχι μεγαλύτερο των τριών μηνών διενεργείται δημοψήφισμα, με το οποίο καλούνται οι πολίτες να αποδεχθούν ή να απορρίψουν την πρόταση. Αν η πρόταση γίνει αποδεκτή απ’ την απλή πλειοψηφία των πολιτών που προσήλθαν στο δημοψήφισμα, τότε αυτή προστίθεται στο Σύνταγμα. Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος είναι δεσμευτικό και δεν απαιτείται ελάχιστο όριο συμμετοχής για να θεωρηθεί έγκυρο.

Πηγή: http://www.e-dromos.gr/protash-sxetika-me-thn-epikeimenh-syntagmatikh-anathewrhsh/

 

Σύνταγμα για ποιους και από ποιους – Βασίλης Ξυδιάς

Άρθρο του Βασίλη Ξυδιά στον Δρόμο της Αριστεράς 18/6/2016, όπου προαναγγέλλεται η εκδήλωση μέσα στις επόμενες ημέρες κοινής πρωτοβουλίας διαφόρων κινήσεων που ασχολούμαστε με το ζήτημα της αλλαγής Συντάγματος. Κεντρικός στόχος θα είναι η απαίτηση για αλλαγή συντάγματος με τη συμμετοχή του λαού – των πολιτών.

Ήδη όμως από πλευρές της αντιμνημονιακής αριστεράς έχουν διατυπωθεί αντιρρήσεις σε οποιοδήποτε άνοιγμα της συζήτησης για το Σύνταγμα υπό τις παρούσες συνθήκες. Στο άρθρο παρατίθενται και σχολιάζονται δυο τέτοιες απόψεις.

Σε αναμονή κοινής πρωτοβουλίας από κινήσεις πολιτών

του Βασίλη Ξυδιά

 

Το «από τα πάνω» σάλπισμα για συνταγματική αναθεώρηση πυροδότησε την αντίστοιχη ενεργοποίηση «από τα κάτω». Αναμένεται μέσα στις επόμενες ημέρες η εκδήλωση κοινής πρωτοβουλίας διαφόρων κινήσεων πολιτών που ασχολούνται με το ζήτημα της αλλαγής Συντάγματος (Πρωτοβουλία για Ριζική Συνταγματική Αλλαγή, Πολιτεία 2.0, Δημοκρατία & Δημοψήφισμα κ.ά.). Κεντρικός στόχος είναι η αλλαγή συντάγματος με τη συμμετοχή του λαού-των πολιτών.

Τι ακριβώς σημαίνει αυτό μένει να το δούμε, διότι το φάσμα των συζητούμενων απόψεων είναι αρκετά ευρύ. Οι πιο μετριοπαθείς από τις κινήσεις αυτές περιορίζονται στο θεσμικό πεδίο, δεν αμφισβητούν την υφιστάμενη διαδικασία αναθεώρησης, και επιζητούν το συναινετικό άνοιγμα του πολιτικού συστήματος σε μορφές διαβούλευσης που θα κάνουν εφικτή τη συμμετοχή των πολιτών στον έναν ή τον άλλο βαθμό. Υπάρχουν όμως και άλλες, πιο ριζοσπαστικές απόψεις, που συνδέουν ρητά τη συνταγματική αλλαγή με την ανατροπή του πολιτικού συστήματος και κινούνται έξω από τα όρια της προβλεπόμενης διαδικασίας αναθεώρησης. Σ’ αυτήν την περίπτωση το ζητούμενο είναι ένα νέο Σύνταγμα που θα προκύψει από το λαό και όχι από τους εκπροσώπους του πολιτικού συστήματος.

Πάντως, παρά τις διαφορετικές αυτές απόψεις, το κλίμα στις συνεννοήσεις είναι ιδιαίτερα θετικό και θεωρείται βέβαιο πως θα προκύψει μια κοινή πλατφόρμα που θα εκφράζει όλους.

Ή να υπερασπιστούμε το Σύνταγμα του 1975;

Υπάρχουν και αντίθετες φωνές που λένε ότι υπό τις παρούσες συνθήκες και υπό τους παρόντες κοινωνικούς και πολιτικούς συσχετισμούς οποιαδήποτε αναθεώρηση του Συντάγματος θα είναι για κακό, επομένως η κοινωνία και οι πολίτες οφείλουν να είναι αρνητικοί σε κάθε μορφή νομιμοποίησης του συντάγματος που θα προκύψει.

Ο Δημήτρης Μπελαντής προειδοποιεί πως πάμε προς μια «φιλελεύθερη κοινοβουλευτική δικτατορία» και συμπεραίνει πως μετά απ’ αυτά «κάθε σκέψη για ριζοσπαστική ή αριστερή αναθεώρηση οφείλει, σεβόμενη τον πραγματικό συσχετισμό δύναμης, να σταματήσει πάραυτα». «Κάτω τα χέρια -λέει- από το αστικό Σύνταγμα του ‘75 … κάτω τα χέρια από τις κατακτήσεις μας». (Από τη σελίδα του στο Facebook).

Στην ίδια λογική κινείται ήδη από τον Οκτώβριο 2015 και ο δικός μας εδώ, Ζαχαρίας Ρουστάνης: «Το Σύνταγμα μόνο μας έχει απομείνει ως ύστατος θεματοφύλακας και σταθερό σημείο αναφοράς όλων των πολιτών, των κοινωνικών τάξεων και των θεσμών, η δε άλωσή του θα σημάνει την πλήρη και ανεξέλεγκτη διάχυση και επικράτηση του νεοφιλελευθερικού κανιβαλισμού σε όλους τους τομείς της κοινωνικής μας ζωής.» (Συνταγματικό Ζάλογγο, Δρόμος17/10/2015).

Θετική αντεπίθεση

Κατά τη γνώμη μου το ερώτημα που μάς τίθεται δεν είναι να επιλέξουμε μεταξύ ενός καλύτερου κι ενός χειρότερου Συντάγματος. (Έτσι κι αλλιώς, κανείς δεν θα μας ρωτήσει). Το ερώτημα για μας είναι τι θέση έχει το ζήτημα του Συντάγματος και της ενδεχόμενης συνταγματικής αναθεώρησης στην πορεία ανατροπής του σημερινού πολιτικού συστήματος. Από την άποψη αυτή, η υπεράσπιση από θέση οπισθοφυλακών του σημερινού Συντάγματος είναι αδιέξοδη και χαμένη από χέρι.

Ο συσχετισμός είναι πράγματι άσχημος, αλλά το στρατηγικό ερώτημα είναι πέρα από το δίλημμα «άμυνα ή επίθεση». Το κλειδί για την ανάταξη είναι θετικό και πειστικό όραμα διεξόδου, το οποίο, όπως θα περιλαμβάνει διάφορα βασικά ζητήματα (διεθνής αναπροσανατολισμός της χώρας, παραγωγική ανασυγκρότηση κ.λπ.), έτσι θα πρέπει να δίνει και ένα ριζικά νέο θεσμικό πλαίσιο ουσιαστικοποίησης της δημοκρατίας (δηλαδή ένα νέο Σύνταγμα που θα βγει από το λαό). Το αν υπάρχουν ή πώς θα υπάρξουν οι συσχετισμοί για κάτι τέτοιο είναι άλλο θέμα (ζήτημα στρατηγικής και σχεδίου μάχης). Σε κανέναν όμως τομέα δεν μπορεί πλέον να υπάρξει αντίσταση του λαού μόνο από θέσεις «υπεράσπισης» του υπάρχοντος.

Πηγή: http://www.e-dromos.gr/syntagma-gia-poious-kai-apo-poious/

Συνταγματικό-Πολιτειακό Εργαστήριο στο Χαλάνδρι 10/5/2015 (video)

 

Η αλλαγή συντάγματος εμφανίζεται ως αποκλειστική υπόθεση των πολιτικών και των ειδικών (συνταγματολόγων κ.ά.). Στην πραγματικότητα όμως είναι πρώτα απ’ όλα υπόθεση των ίδιων των πολιτών. Αυτό δεν είναι θεωρία. Υπάρχουν πρακτικά δείγματα ότι ένας άλλος τρόπος δημόσιας συζήτησης για το σύνταγμα είναι εφικτός.

Στο video που ακολουθεί παρουσιάζεται ένα πείραμα ισότιμης και δημοκρατικής συζήτησης για το τι είδους σύνταγμα θα θέλαμε. Πραγματοποιήθηκε στο Χαλάνδρι την Κυριακή 10/5/2015, από τοπική ομάδα του Χαλανδρίου και από την κίνηση “Εμείς οι Πολίτες”. Τόσο στη διοργάνωση όσο και στη διεξαγωγή του εργαστηρίου συμμετείχαν πολλά μέλη της Πρωτοβουλίας για Ριζική Συνταγματική Αλλαγή.

Το video είναι της σκηνοθέτιδας Σοφίας Λιαροπούλου.

Το Σύνταγμα των έξι – Βασίλης Ξυδιάς

p1330

Μια πρώτη ματιά στο σχέδιο Συντάγματος που δημοσίευσε η Καθημερινή. Άρθρο του Βασίλη Ξυδιά στον Δρόμο της Αριστεράς.

Μια ευκαιρία αναστήλωσης του κλυδωνιζόμενου πολιτικού συστήματος

του Βασίλη Ξυδιά

 

Μια μερίδα της ελίτ αναγνώρισε εξ αρχής την ανάγκη συνταγματικής αναθεώρησης, βλέποντάς τη σαν τρόπο αναστήλωσης του κλυδωνιζόμενου πολιτικού συστήματος επανάκτησης της ηγεμονίας επί του λαού. Σ’ αυτό το πλαίσιο θα πρέπει να δούμε και την Πρόταση των Έξι για «Ένα Καινοτόμο Σύνταγμα για την Ελλάδα», που δημοσιεύθηκε την περασμένη Κυριακή στηνΚαθημερινή.

Η πιο βασική, ίσως, από τις αλλαγές που προτείνουν είναι η ρητή μεταφορά αρμοδιοτήτων της νομοθετικής εξουσίας στην εκτελεστική. Συνταγματοποιείται η θετική, όπως την αποτιμούν, μνημονιακή εμπειρία των Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου, και «προς αποτροπή της ακυβερνησίας» εισηγούνται η νομοθέτηση να γίνεται «με κανονιστικές πράξεις της διοίκησης, βάσει νόμων-πλαισίων» (σελ. 6). Η προκλητική αυτή καταστρατήγηση της διάκρισης των λειτουργιών υποστηρίζεται από τους Έξι και θεωρητικά. «Η πρότασή μας –λένε– σεβάστηκε τον συμβολισμό (sic!) της λαϊκής κυριαρχίας ως βάσης της δημοκρατίας μας. Κατήργησε όμως το λεγόμενο “τεκμήριο της αρμοδιότητας” κατά της εκτελεστικής εξουσίας και υπέρ της Βουλής, ως περιττό και από μία άποψη εσφαλμένο» (σελ. 6). Και διστάζουν να το πουν καθαρά: Η προτεινόμενη ρύθμιση «αποτυπώνει στο Σύνταγμα την τάση για “κανονικοποίηση” των πράξεων νομοθετικού περιεχομένου, που σημειώθηκε τα τελευταία χρόνια. Και τούτο διότι το φαινόμενο δεν θεωρήθηκε συγκυριακό –δηλαδή απότοκο της “εποχής των Μνημονίων”– αλλά στενά συνδεδεμένο με τη μετεξέλιξη της τέχνης της νομοθέτησης στον σύγχρονο κοινοβουλευτισμό, πεμπτουσία της οποίας είναι ο καταλυτικός ρόλος της Κυβέρνησης» (σελ. 32).

Μια άλλη ομάδα αλλαγών αποσκοπεί στο να προκύπτει άνετα κυβέρνηση, ακόμα και από τη μειοψηφία των δύο πέμπτων της Βουλής (άρθρο 70, σελ. 44), και μετά να μη μπορεί η Βουλή να τη “ρίξει” αν δεν φροντίσει να την αντικαταστήσει με άλλη. Πρόκειται, λένε, «για τη γνωστή “εποικοδομητική ψήφο δυσπιστίας”, η οποία μπορεί μεν να οδηγεί σε Κυβερνήσεις ανοχής ή μειοψηφίας, αλλά συμβάλλει στην άμβλυνση του συγκρουσιακού χαρακτήρα της πολιτικής μας ζωής και παροτρύνει, ή μάλλον εξαναγκάζει, σε συναινέσεις μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων» (σελ. 6). Μπορεί παρ’ όλα αυτά να υπάρξει διάλυση της Βουλής «μόνο κατ’ εξαίρεση, από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ή, αν αποφασισθεί από την ίδια τη Βουλή (αυτοδιάλυση) με αυξημένη πλειοψηφία». Σ’ αυτή την περίπτωση η νέα Βουλή θα έχει διάρκεια θητείας «ίση με τον υπολειπόμενο χρόνο της θητείας της προηγούμενης» (σελ. 6).

Μια τρίτη σειρά μέτρων έχει να κάνει με τους βουλευτές. Καταργείται ο σταυρός προτίμησης («προς τον σκοπό της άμβλυνσης του πελατειακού χαρακτήρα της πολιτικής ζωής μας», σελ. 7). Καθιερώνεται «το ασυμβίβαστο Υπουργού και Βουλευτή και εισάγεται ο θεσμός του υπηρεσιακού μόνον Υφυπουργού» (σελ. 43). Μόνον ο πρωθυπουργός μπορεί να είναι βουλευτής (άρθρο 68, σελ. 43). Υπουργοί και Υφυπουργοί «δεν μπορούν να ανακηρυχθούν υποψήφιοι στις επόμενες της θητείας τους βουλευτικές εκλογές ούτε να εκλεγούν βουλευτές στην επόμενη Βουλή» (άρθρο 50, σελ. 37).

Επίσης υποτίθεται πως καταργείται η βουλευτική ασυλία, την επαναφέρουν όμως από την πίσω πόρτα, κατά το βρετανικό μοντέλο, όπως λένε: «οι βουλευτές θα μπορούν να διωχθούν για τις αξιόποινες πράξεις που διαπράττουν, όπως όλοι οι πολίτες. Μόνον οι ίδιοι, αν φρονούν ότι διώκονται για πολιτικούς λόγους, θα μπορούν να ζητήσουν από τη Βουλή χορήγηση βουλευτικής ασυλίας» (σελ. 39).

Για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας προτείνουν να ορίζεται για έξι χρόνια χωρίς δυνατότητα δεύτερης θητείας. Και να μην εκλέγεται μόνον από τη Βουλή, ούτε όμως και απευθείας από τον λαό, αλλά από ένα ευρύτερο εκλεκτορικό σώμα στο οποίο εκτός από τους Βουλευτές περιλαμβάνονται οι Δήμαρχοι και οι Περιφερειάρχες, καθώς και πρώην Πρόεδροι Δημοκρατίας, Πρωθυπουργοί και Πρόεδροι της Βουλής (περίπου 650-660 άτομα). Προβλέπονται διάφορες ενισχυμένες αρμοδιότητες, μία από τις οποίες είναι, όπως είπαμε παραπάνω, η κατ’ εξαίρεση διάλυση της Βουλής.

Δημοψήφισμα προκηρύσσεται είτε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας (ένα το πολύ κατά τη θητεία του). Επίσης προκηρύσσονται δημοψηφίσματα από την Κυβέρνηση και από τους πολίτες!… Ναι, ναι, προβλέπεται η προκήρυξη δημοψηφίσματος με πρωτοβουλία 50.000 πολιτών, χωρίς όμως να γίνεται λόγος για άλλους θεσμούς λαϊκής νομοθετικής πρωτοβουλίας.

Κλείνουμε με δυο-τρεις ενδεικτικές αναφορές σε άλλα θέματα, που καθένα απ’ αυτά θα μπορούσε να είναι «αιτία πολέμου» από διάφορες ομάδες και από διάφορες σκοπιές: Π.χ. επιτρέπεται η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων. Η δε υποχρέωση δωρεάν παιδείας περιορίζεται αποκλειστικά στην υποχρεωτική εκπαίδευση. Παράλληλα με το δικαίωμα της απεργίας εισάγεται το δικαίωμα της “ανταπεργίας”. Καθιερώνεται απόλυτη θρησκευτική ουδετερότητα του κράτους και καταργείται η έννοια της επικρατούσας θρησκείας. Αφαιρείται η ειδική αναφορά στην προστασία της οικογένειας, της μητρότητας, του γήρατος, της παιδικής ηλικίας, των πολυτέκνων, των αστέγων κλπ., και όλα αυτά υπάγονται στην ευρεία έννοια των αδύναμων και ευπαθών ομάδων που καλύπτονται από το κοινωνικό κράτος.

Αυτά για την ώρα, σαν μια πρώτη πρόχειρη ματιά. Θα τα ξαναπούμε στα επόμενα φύλλα.

Πηγή:http://www.e-dromos.gr/to-syntagma-twn-exi/

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΣΑΦΗΝΕΙΑ για τη Συνταγματική Αναθεώρηση – Βασίλης Ξυδιάς και Σαράντος Θεοδωρόπουλος (video)

Ο Βασίλης Ξυδιάς, εκπαιδευτικός, μέλος της Πρωτοβουλίας για Ριζική Συνταγματική Αλλαγή και οΣαράντος Θεοδωρόπουλος, δικηγόρος, υποψήφιος βουλευτής της ΛΑΕ στη Β΄ Αθηνών, γνωστός και για τη συμμετοχή του στη διεκδίκηση των γερμανικών πολεμικών αποζημιώσεων, μιλούν για τη Συνταγματική Αναθεώρηση στην ιντερνετική τηλεοπτική εκπομπή ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΣΑΦΗΝΕΙΑ της Αμαλίας Κυρίτση και του Μιχάλη Σιάχου (συμπαραγωγή του The Press Project και του Δρόμου της Αριστεράς). Η εκπομπή προβλήθηκε την Παρασκευή 17/6/2016, στις 9.30 μμ.

 

Πηγή: http://www.thepressproject.gr/article/96533/DIMDIMIOURGIKI-SAFINEIA-Suntagmatiki-Anatherorisi

 

Η ισλανδική εμπειρία στο Κανάλι της Βουλής – Μαίρη Καρατζά και Εβίκα Καραμαγκιώλη (video)

Κυριακή 12 Ιουνίου 2016, στο Κανάλι της Βουλής, η εκπομπή ΚΑΡΤΑ ΜΕΛΟΥΣ, της Ματρώνης Δικαιάκου, είχε ως θέμα την ισλανδική εμπειρία αλλαγής συντάγματος από τον ίδιο τον λαό.

Τίτλος της εκπομπής ήταν «Από την Ισλανδία με… Πολιτική Καινοτομία», και καλεσμένες η Μαίρη Καρατζά και η Εβίκα Καραμαγκιώλη, μέλη της κίνησης «Πολιτεία 2.0».

Πηγή:https://www.youtube.com/watch?v=6YGE3ruZan0

Η Συνταγματική Αναθεώρηση στην ΕΡΤ1 – Χρήστος Λυντέρης και Πέτρος Βουρλής (video)

Την Κυριακή 12 Ιουνίου 2016 η πρωινή ενημερωτική εκπομπή ΔΙΠΛΗ ΜΑΤΙΑ της ΕΡΤ1, με τηνΕμμανουέλα Αργείτη και τη Μαρίνα Δεμερτζιάν, είχε φιλοξενούμενους τον Χρήστο Λυντέρη, μέλος της Πρωτοβουλίας για Ριζική Συνταγματική Αλλαγή, και τον Πέτρο Βουρλή, μέλος της κίνησης Δημοκρατία & Δημοψήφισμα (βλ. video, από 2:00:30 έως 2:15:15).

Πρόσκληση σε Εκδήλωση: Αναθεώρηση του ισχύοντος Συντάγματος ή νέο Σύνταγμα; Ποιος και με ποια διαδικασία πρέπει να αλλάζει το Σύνταγμα της χώρας;

Η κίνηση Πολιτών «ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΡΙΖΙΚΗ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ»  (www.neosyntagma.net) σας προσκαλεί στην εκδήλωση που διοργανώνει με θέμα: “Τα όρια της αναθεωρητικής εξουσίας και η αναθεώρηση του άρθρου 110 του Συντάγματος;”. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την  Τρίτη 31 Μαίου 2016, ώρα 19.00 στην αίθουσα εκδηλώσεων του  Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών (Ακαδημίας 60, Αθήνα) .

  •  Γεώργιος Σωτηρέλης,  Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας διοίκησης της Σχολής Ο.Π.Ε.. του Πανεπιστημίου Αθηνών
  •  Σπύρος Βλαχόπουλος, Αναπληρωτής Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών
  • Χρήστος Λυντέρης, Δικηγόρος, διδάκτωρ Νομικής, μέλος της Πρωτοβουλίας  για ριζική Συνταγματική Αλλαγή
  • Τη συζήτηση συντονίζει ο Πέτρος Χασάπης, δικηγόρος – οικονομολόγος , μέλος της Πρωτοβουλίας για ριζική Συνταγματική Αλλαγή

Συνέντευξη του Χ. Λυντέρη στον Σπορ News 9,01 Λάρισας

Στις 24-5-2016, ο Χρήστος Λυντέρης, μέλος της Πρωτοβουλίας, έδωσε συνέντευξη στην ραδιοφωνική εκπομπή “ΑΚΡΟΒΑΤΕΣ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ” του Πέτρου Ιωάννου του σταθμού Σπορ News 90,1 της Λάρισας. Μίλησε για το μεγάλο ψέμα της μεταπολίτευσης, την ανάγκη να αναλάβουν οι πολίτες την πολιτική εξουσία μέσω μίας ριζικής θεσμικής αλλαγής, την Πρωτοβουλία και την εκδήλωση της 31ης Μαίου στον Δικηγορικό Σύλλογο της Αθήνα με θέμα ¨Αναθεώρηση του ισχύοντος Συντάγματος ή νέο Σύνταγμα; Ποιος και με ποια διαδικασία πρέπει να αλλάζει το Σύνταγμα της χώρας; Τα όρια της αναθεωρητικής εξουσίας και η αναθεώρηση του άρ. 110 του Συντάγματος.