Η Δ Ι Α Κ Η Ρ Υ Ξ Η ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΜΑΣ

Επίκαιρη ανάγκη η Ριζική Συνταγματική Αλλαγή από τον Λαό [απόφαση της Ολομέλειας της 28-9-2015 της «Π»] Τον Ιανουάριο του 2012 ένας μικρός αριθμός πολιτών συγκροτήσαμε την «Πρωτοβουλία για Ριζική Συνταγματική Αλλαγή» σαν ώριμη συνέχεια και μετεξέλιξη της λαϊκής αγανάκτησης που είχε ξεσπάσει το καλοκαίρι του 2011 ενάντια στο πολιτικό σύστημα... Κάντε κλικ εδώ για να την διαβάσετε
Πατώντας το παραπάνω εικονίδιο θα μπείτε σε ιστοσελίδα με όλα τα άρθρα του ΙΣΧΥΟΝΤΟΣ Συντάγματος. Σε κάθε άρθρο έχει ενσωματωθεί η ΠΡΟΤΑΣΗ της Πρωτοβουλίας μας. Κάτω από κάθε άρθρο γράφετε τα σχόλιά σας ή προτάσεις αλλαγής του. Ο στόχος είναι να διαμορφωθεί το προσχέδιο ενός νέου Συντάγματος. _______________
 Σχολιασμός άρθρων ισχύοντος Συντάγματος

livestream κανάλι της Πρωτοβουλίας

Ο άγνωστος στρατιώτης

Κώστας Μ. Σταματόπουλος

Ιστορικός-συγγραφέας

Στην πλατεία Συντάγματος, μπροστά στην ανάλγητη και προ πολλού εκπεσούσα στην κοινή συνείδηση, ένοχη σημερινή Βουλή, έδωσε τέλος στην ζωή του o Δημήτρης Χριστούλας, φαρμακοποιός.  Καταγγέλλοντας τον εξευτελισμό που υπέστη ο ίδιος και τον οποίο η χώρα ολόκληρη υφίσταται, επέλεξε την ηρωική έξοδο, με την ελπίδα ότι η πράξη του θα λειτουργήσει αφυπνιστικά σε μία κοινωνία η οποία μοιάζει να μην έχει ανακλαστικά, κυρίως όμως δείχνει να έχει χάσει την αίσθηση της τιμής και της αξιοπρέπειας, ανεχόμενη καταστάσεις όλο και πιο απάνθρωπες, όλο και πιο ατιμωτικές για την ίδια.

Το να κυκλοφορείς στο κέντρο της Αθήνας είναι ήδη δοκιμασία σχεδόν αβάστακτη, λόγω  της δυστυχίας που από παντού σε πολιορκεί. Συνήθως την προσπερνάς, μεμφόμενος τον εαυτό σου για το αίσθημα ανημποριάς που νιώθεις μπροστά στο μέγεθος της Ανάγκης, εξοργιζόμενος με την λιποταξία σου. Έχοντας εθιστεί στο να παρακάμπτομε την δυστυχία, τώρα εθιζόμαστε και στην αδιάφορη προσπέραση μπροστά στον θάνατο. Πάντα των άλλων.

Από την στιγμή που ο Δημήτρης Χριστούλας έδωσε τέλος στην ζωή του, κατά τρόπον επίσημο, μπροστά στον Άγνωστο Στρατιώτη, στο όνομα όλων εκείνων των αγνώστων στρατιωτών που αθόρυβα κι ανώνυμα μέχρι τώρα ανηλεώς θυσιάστηκαν, η φρίκη και η απανθρωπιά προχώρησαν ένα αποφασιστικό βήμα πιο πέρα. Κι ένα άλλο ακόμη συντελέσθηκε, όταν έγινε αντιληπτό πως ούτε το πένθος είναι πια επιτρεπτό, ούτε είναι ανεκτή η απότιση της οφειλομένης τιμής στον νεκρό, στον νεκρό της υπέρ των άλλων ζωής.

Ό,τι πατροπαράδοτα ιερό, ποδοπατείται τώρα και καταπνίγεται. Να σιχαθούμε τον ίδιο μας τον εαυτό, αυτός είναι ο στόχος. Ευρισκόμενοι σε τροχιά υλικής εξαθλίωσης, να συντριβούμε και ηθικά. Να ισοπεδωθούμε ολότελα, ψυχή τε και σώματι. Οι υπό εξαθλίωση να γίνουμε επί πλέον και εξαχρειωμένοι.

Το αίσθημα της αηδίας και της αποστροφής κατακλύζει τις ψυχές εκείνων που παραμένουν ορθοί. Η οργή ανεβαίνει. Δεν είναι δε λίγοι όσοι την προσμένουν να ξεχειλίσει ως πάγκοινη λύτρωση και ως συλλογική τιμωρία!

Leave a Reply

  

  

  


6 + 2 =